บทกวี#1 : ฝน

posted on 26 Feb 2010 02:30 by i-amnat in poems
● ฉันจ้องมองฝนบนฟ้า
สานสายคล้ายผ้าทั้งผืน
ห่มคลุมพิ้นดินถิ่นยืน
หญ้าชื้นดินฉ่ำน้ำชุ่ม

● ฉันจ้องมองเมฆบนนั้น
คล้ายควันคล้ายนุ่นแสนนุ่ม
หม่นเทาเคล้าฟ้าแผ่คลุม
เป็นกลุ่มเป็นก้อนกลมกลม

● ฉันจ้องมองตรงต้นไม้
เห็นใบไกวส่ายคล้ายเส้นผม
อ่อนลู่เอนไล้ไปกับลม
ฝนพรมแก้มใบช้ำเพราะน้ำฟ้า

● ฉันจ้องมองเธอตรงโน้น
ใต้ฟ้าตรงโคนพฤกษา
เหม่อมองรอใครไม่มา
ยืนเดี่ยวเอกาสั่นทั้งกาย

● ฉันจ้องมองฟ้าอีกหน
ด่าฝนที่หล่นอยู่เป็นสาย
หากเจ้าทำเธอไม่สบาย
ขอให้ฝนเหือดแห้งหายไปจากฟ้

● ฉันจ้องมองฉันตอนนี้
ฉันมีเพียงร่มกระดาษสา
คงกันฝนได้แค่ชั่วครา
ให้เธอไว้บังฟ้าและฝนพาล

● ฉันจ้องมองยิ้มน้อยน้อย
ที่เธอให้แทนถ้อยคำหวาน
ฉันจ้องยิ้มนั้นอยู่นาน
นานจนคำอธิษฐานของฉันเป็นจริง.

Comment

Comment:

Tweet

เหมือนจะอินเลิฟแฮะ

big smile

#3 By tae_moship on 2010-03-09 00:17

น่ารักง่า ฮุฮุ !
ยิ้มน้อยน้อย '

- w -

#2 By pl ayground ' on 2010-02-26 16:40

อะไร????
อารมณ์ค้างจากสอบLang commเหรอ อำนาจ???

#1 By ทราย_โทรุ on 2010-02-26 07:08