ผิดที่ ผิดทาง

posted on 06 Nov 2009 01:18 by i-amnat in TheTrip

(เนื้อหาต่อเนื่องจากตอนที่แล้ว)

Image and video hosting by TinyPic

ผมยืนงงอยู่ที่ดอนหอยหลอด พร้อมกับคำถามเดิมๆ ที่วิ่งวนอยู่ในหัว

...เรามาที่นี่ทำไม...เรามาที่นี่ทำไม...

ไม่ค่อยมีเหตุผลสักเท่าไรที่จำเป็นจะต้องถ่อมารอนัดเพื่อนอีกกลุ่มที่กำลังตามมากันถึงที่นี่ อันที่จริงเราไปรอที่อัมพวาเลยก็ได้ ถึงแม้ว่าอัมพวานั้นจะเผยเสน่ห์มนต์ขลังออกมาในยามเย็นก็ตามที แต่ไปถึงก่อนตอนสายก็ไม่เห็นจะเสียหายอะไร

มันต้องมีอะไรแอบแฝงแน่นอน!

แต่ดูเหมือนว่าเพื่อนๆ ชาวทริปของเราจะไม่มีใครสงสัยอะไรเลย ทุกคนดูมีความสุขและสนุกกันดีที่ได้มาดอนหอยหลอด ได้นั่งกินลม ชมวิว ถ่ายรูป หยอกล้อกัน (เสียอย่างเดียวเราลงไปงมหอยหลอดไม่ได้เพราะเป็นช่วงน้ำทะเลขึ้นสูงจนไม่อยากจะเชื่อว่ามันเคยเป็นดอนหอยหลอดมาก่อน)

เอ? หรือว่าผมจะคิดมากไปเอง คงไม่มีอะไรหรอก มารอที่ดอนหอยหลอดก็ไม่ได้เสียหายอะไร อย่างน้อยก็ได้ที่เที่ยวเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งที่

ข้อดีอีกอย่างที่ได้มาดอนหอยหลอดคือทำให้ผมก็รู้ว่า ตำบลที่ชื่อว่า "บางจะเกร็ง" นั้นมีอยู่จริง!!!

Image and video hosting by TinyPic

เราถ่ายรูป นั่งเล่นกันจนเหนื่อย เราเลยเดินเรื่อยๆ ออกไปหาอะไรกิน

ตามธรรมดาของการไปเที่ยวที่ที่มีทะเล ก็ต้องไม่พ้นการกินอาหารทะเล เราเลยแวะร้านอาหารทะเลร้านหนึ่ง และฝากความเป็นอยู่ของท้องใส้ไว้ที่ร้านนั้น

...นานเท่าไรแล้วที่เราไม่ได้กินข้าวโต๊ะเดียวกัน... ผมนึกในใจเหมือนคนแก่ที่โหยหาอดีต

เสียงหัวเราะและเรื่องเล่าเก่าๆ เมื่อตอนมัธยมลอยล่องพร้อมกับเศษอาหารที่ล่องลอย

ขณะที่อาหารไหลลงท้อง ความทรงจำก็ไหลย้อนกลับขึ้นมา

เราจมอยู่ที่ร้านนั้นนานทีเดียว กว่าจะรู้ตัว เวลาก็ผ่านมาจนเกือบเที่ยงแล้ว แต่อีกกลุ่มก็ยังเดินทางตามเรามาไม่ถึง ไปทำอะไรที่ไหนกันอยู่?

เราพยายามโทรตามเป็นระยะๆ แต่คำตอบตามที่ได้กลับมาคือออกเดินทางมาแล้ว อีกไม่นานก็ถึง

เมื่อเรารู้ว่าอีกไม่นานก็มาถึง เราจึงรอ

ระหว่างรอ ผมได้ยินเสียงประกาศจากเรือโดยสารใกล้ๆ ว่าที่นี่มีเที่ยวเรือล่องไปถึงอัมพวา แสดงว่าดอนหอยหลอดก็ไม่ได้ไกลจากอัมพวาเท่าไรเลย ...รอเดี๋ยวเถอะอัมพวา ฉันกำลังจะไปหา...

และแบบปัจจุบันทันด่วน ก็มีเสียงหนึ่งร้องตะโกนบอกมา เสียงนั้นคือเสียง "พี่ติ๊ก" ซึ่งเป็นทั้งสมาชิกร่วมรุ่น รุ่นพี่(เพราะได้ไปเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนมาหนึ่งปี พอกลับมาเรียนจึงมาเรียนพร้อมกับรุ่นเรา ถึงแม้ว่าจะเป็นรุ่นเดียวกันก็จริง แต่พวกเราทุกคนก็เรียกว่า "พี่" จนติดปาก) และคนดำเนินการเรื่องทริปนี้ ที่เพิ่งกดปุ่มวางสายโทรศัพท์กับเพื่อนอีกกลุ่มไปหมาดๆ

"ทุกคนขึ้นรถ เราจะไปรออีกกลุ่มกันอีกที่หนึ่ง" พี่ติ๊กบอกเราให้ได้ยินทุกคน

...อ้าว! ไม่ใช่ที่นี่เหรอ?...

"แล้วเราจะไปที่ไหนกันล่ะ พี่ติ๊ก?" ผมถามกลับไป

ซึ่งคำตอบที่พี่ติ๊กบอกมาทำเอาผมแทบช็อค!

"ชะอำ"

(โปรดติดตามตอนต่อไป)

Comment

Comment:

Tweet

นึกว่าตอนต่อไปจะมาแล้วนะเนี่ย...
หายไปนานนะครับ!

#7 By Pae Thunwa on 2009-11-27 00:30

โหวววววว ++

แว๊ะมาเยี่ยม

#6 By ้้เก สม (114.128.139.25) on 2009-11-13 10:08

ยางไม่ได้กลับเลย

เด๋วมาอ่านนะ

ทำงานวันพุธโน่น


confused smile

#5 By tae_moship on 2009-11-08 20:37

ก้อเสียดายเหมือนกันนะ ที่ไม่ได้ไปอัมพวา

ต้องไปจัดการนังฝ้ายย ๕๕


อ่านตอนต่อไป เร็วๆๆๆนะ ^^open-mounthed smile

#4 By frozziie (118.174.1.15) on 2009-11-08 20:36

ตอนแรกพี่ก็ไม่เคยได้สังเกตุครับว่ามันมีจริงๆ จนได้ขับรถผ่าน ฮ่าๆ รายการทีวี เค้าอาจจะได้ไอเดียมาจากชื่อตำบลด้วยแหละครับพี่เดาเอานะ

จะไปอัมพวา หรือ ชะอำ ก็ได้เที่ยวเหมือนกันใช่ไหม?
รออ่านตอนต่อไปอยู่นะครับน้อง!

#3 By Pae Thunwa on 2009-11-06 22:44

บางจะเกร็งงงงงงงงงงงงงงง sad smile

#2 By marine on 2009-11-06 17:23

ก็โดนเขาหลอกอีกและ อิอิ ดีนะที่เราไม่ไปเหอะๆ

#1 By Knut (125.27.216.192) on 2009-11-06 12:39